woensdag 18 mei 2016

Veni, vidi, vici

Ik zag het
onmogelijke, het
onomkeerbare, het
onontkoombare.

De verwoesting en
de verslaving.

Het was slechts
het oog van de orkaan,
de stilte na de storm
terwijl de dreiging nog
in dikke wolken bleef hangen.

Ze schuilen en
wanen zich veilig.
Ik weet wel beter,
dus ik ga, zie niets, want
een overwinning
bestaat hier niet.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten

Heb je een reactie of feedback, doe het dan op een beschaafde manier.