zaterdag 14 maart 2015

Goud waard

Frank Zappa zei ooit: ‘Jazz isn’t dead, it just smells funny.’. En daar had hij gelijk in, want hoewel jazz nog steeds populair is, zijn de gloriedagen voorbij. Rond de jaren 1940 beleefde het genre een heuse piek, voornamelijk tijdens de periode van de swing, met Glenn Miller en zijn band als uithangbord.
Glenn Miller begon zijn carrière in de jaren 1920, maar werd pas in 1933 muzikaal leider van het Dorsey Brothers orkest, wat hij een jaar later weer verliet. Na even bij Ray Noble gewerkt te hebben en na een aantal freelanceopdrachten besloot Miller in 1937 een eigen band op te richten. Ondanks zijn capaciteiten als leider kwam er geen succes en op oudejaarsdag 1937 ontbond de band zich.
Miller gaf niet op en richtte opnieuw een orkest op, ditmaal met minder bekende artiesten. Na wat ups en downs sloeg de band in 1939 opeens aan. Miller ontwikkelde zijn eigen sound en zorgde voor een gesmaakte afwisseling in zijn muziek. Tussen 1940 en 1942 was de Glenn Miller band het populairste orkest in de V.S.. Hun populariteit ging zo ver dat zij als eerste ooit een gouden plaat ontvingen. Die werd op 10 februari 1942 overhandigd voor de verkoop van 1,2 miljoen kopieën van hun plaat Chat-tanooga Choo Choo.
In 1942 ging Miller in dienst bij het leger, waar hij kapitein werd en orkestleider van de Army Air Force Band. Op 15 december 1944 zou hij van Engeland naar Parijs vliegen, maar zijn vliegtuig raakte zoek. Het zou neergestort zijn in Het Kanaal tijdens zwaar stormweer. Zijn lichaam, en het toestel, zijn nooit teruggevonden. Gelukkig kunnen we nog genieten van zijn muziek, zoals zijn gouden plaat: https://www.youtube.com/watch?v=-XQybKMXL-k .

(Verschenen in 'De Ark van Jean-Marc' onder de rubriek 'Terugbladeren' op 08 februari 2015)

Geen opmerkingen:

Een reactie posten

Heb je een reactie of feedback, doe het dan op een beschaafde manier.